In Zweden kent Frida Skybäck al een grote schare fans, in Nederland en Vlaanderen is ze net bekend geworden met de thriller De ijsengel, het eerst deel in de ‘Fredrika Storm’-serie. Voor lezers van Scandithrillers is het altijd fijn om een nieuwe auteur te ontdekken, aan deelnemers dan ook geen gebrek.
Korte inhoud boek
De ijsengel is een boek waarin veel speelt. De hoofdpersonages zijn de rechercheurs Fredrika Storm en Henry Calment. Fredrika is na een incident in Stockholm teruggekomen naar haar geboortegrond Skåne en gestart bij de politie in Lund. De eerste opdracht van Fredrika en Henry is een onderzoek naar waarom een jonge vrouw het dunne ijs van een meer is opgerend en vervolgens is verdronken. Ooggetuige van dit drama is Gun, de oma van Fredrika. Vanaf dat moment lopen er verhaallijnen door elkaar. Het onderzoek loopt, maar ondertussen lees je veel over de familiegeschiedenis van Fredrika en de geheimzinnige, doodgezwegen verdwijning van haar moeder jaren geleden. Ook over Henry – een zeer excentriek en flamboyant figuur – leer je het één en ander. Aangezien dit het eerste deel is van een serie blijven er de nodige losse eindjes over, die hopelijk in de volgende delen aan elkaar geknoopt worden.
De leesclub
Bij de vijftien vaste deelnemers sloten zich drie lezers aan met een eigen exemplaar. De stemming in het café zat er vanaf het begin goed in. De verwachtingen zijn hoog gespannen, niet alleen door de onbekende auteur, maar ook door de veelbelovende tekst ‘#1 Zweedse bestseller’ op de cover. Tijdens de inhoudelijke discussie werd er veel op elkaar gereageerd en er werden onderling vragen gesteld. We waren het niet over alles eens, maar de discussies werden met respect naar elkaar gevoerd. Die discussies gingen vooral over het genre – was dit een thriller of een spannende roman? – de twee nieuwe hoofdpersonages en het politieonderzoek.
Personages
Er komen naast Fredrika en Henry veel personages voor in het boek. Aangezien het verhaal ook vanuit verschillende perspectieven wordt verteld, werd het geheel bij vlagen rommelig is de algemene mening.
Eerst enkele reacties over het nieuwe politieduo Fredrika en Henry. Wat zijn hun karakters en hoe is hun samenwerking?
Kitty: Een nieuw duo, heerlijk. Helemaal omdat ze van die fijne rafelrandjes hebben. […] Henry is excentriek en eigenzinnig, terwijl Fredrika ondoorgrondelijk is en last heeft van een gebrek aan zelfbeheersing. Wat mij betreft de ingrediënten voor een gouden duo.
Gerie: De karakters van Fredrika en Henry zitten in hun naam. Fredrika is stormachtig, impulsief, in volle vaart ergens op af gaan, krachtig. Henry is kalm, voorzichtig, doet alles goed doordacht.
Jessica B.: Hun collegialiteit ontwikkelt zich naar mate ze elkaar beter leren kennen. Wellicht ontwikkelt zich er nog wel een vriendschap als ze elkaars inbreng en verschillen meer gaan waarderen. Maar van chemie tussen de twee vind ik niet echt sprake.
Kunnen de lezers een favoriet kiezen uit de vele overige personages, en wat brengt hen tot deze keuze?
Anna: Lasse vind ik intrigerend. Zijn worsteling met de topsport die lonkt en waar hij veel tijd in steekt. Tijd, die ten koste gaat van zijn werk op de boerderij en vooral van zijn relatie met Suzanne, die hij meerdere keren in de steek heeft gelaten, o.a. na de geboorte van hun zoon en de spijt die hij daarover voelt.
Ger van der Pluijm: Van de 'bijrollen' ga ik voor de vader van Fredrika, Hij weet er door zijn (bewuste) vage antwoorden de spanning naar het verleden goed in te houden. Zijn verdedigende rol voor zijn familie - we gaan geen vuile was buiten hangen - is te bewonderen en is een tegenpool van Fredrika.
Bernadette: Henry vond ik de meest boeiende en maakte me het meest nieuwsgierig, vooral door al zijn bagage en mogelijkheden en zijn keuze voor het politiewerk.
Assieleest: Ik vind Gun het beste personage. Zij laat het achterste van haar tong niet zien en probeert Frederica zelf te stimuleren om achter het verhaal van haar moeder te gaan en vooral haar vader te bevragen.
De verhaallijnen
Er loopt een aantal verhaallijnen door het boek heen. Allereerst die van het slachtoffer Nomi Pedersen, waarnaar het duo onderzoek doet. Maar ook het verhaal rond Tobias Falk, de verdwijning van Fredrika’s moeder, en de familiegeschiedenissen van Fredrika en Henry.
Welke verhaallijn vonden de deelnemers het meest boeiend/interessant, en welke kon ze absoluut niet bekoren?
Hullemans: De interessantste lijn is wel de zoektocht naar moeder. De cliffhanger aan het slot is een voorbode van een langdurige rode draad. Een niet onbekend fenomeen in thrillerserie-land.
IngridBs: Het interessantst vind ik de geschiedenis van de familie Storm. Annika die zomaar is verdwenen, de verhouding tussen de broers, de rol van Ingemar, die inmiddels is overleden, en Gun die meer weet, maar haar mond houdt.
San13: De verhaallijn rond Tobias Falk vond ik minder boeiend. Niet omdat die per se overbodig was, maar in vergelijking met de verdwijning van Frederika’s moeder voelde deze verhaallijn wat minder urgent.
Nynke: De verhaallijn rondom Henry heeft me nog niet zo gegrepen. Dat mysterieuze genootschap is voor mij nog een vreemde eend in het verhaal rondom dit nieuwe duo.
De spanning
De ijsengel valt binnen het genre ‘Thriller en spanning’. Hoe spannend vonden de deelnemers het boek eigenlijk, en hebben ze veel van de typische spanningselementen kunnen ontdekken. En nog belangrijker: zagen ze aankomen wie er verantwoordelijk was voor de dood van Nomi?
Murtlup63: Al in de proloog wordt de spanning goed neergezet vanuit de ogen van de 85-jarige Gun die getuige is van het 'incident', haar onmacht beschrijft en het mysterie: wat is er aan de hand? En wat speelt zich in de familie van Gun af […]. Als lezer zit je er meteen in. Wat daarna volgt […] niet spannend, maar meer raadselachtig.
Stephanie_leest graag: Er worden meerdere spanningselementen gebruikt cliffhangers als het hoofdstuk voorbij is of er een nieuwe potentiële dader is. Die dader blijkt het dan toch niet te zijn maar wie dan wel. […] De ontknoping had ik in geen geval zien aankomen. Ik vind daarom ook de ontknoping het best uitgewerkt.
Annette14: Ik vind de plotwendingen het sterkst uitgewerkt. Ze komen niet zomaar uit de lucht vallen, maar worden voorbereid met subtiele aanwijzingen. Daardoor zijn de verrassingen geloofwaardig én spannend. Bovendien zorgen de wendingen ervoor dat je voortdurend blijft twijfelen aan wat waar is en wat niet.
EvaNU: Als ik alleen naar het politieonderzoek kijk, denk ik dat de moord nooit zou zijn opgelost als Fredrika niet vanuit privé-overwegingen haar familie hierin had betrokken. Oftewel: zonder rechercheur met lokale betrokkenheid en familiebanden met hoofdspelers in het onderzoek, zou deze moord onopgelost blijven.
De titel
Hoe toepasselijk is de titel, De ijsengel, nadat het boek gelezen is? Is er mogelijk een beter passende titel?
Atik Imani: De IJsengel vind ik sfeervol klinken, maar een beetje misleidend. De titel roept iets mysterieus en bijna sprookjesachtigs op, alsof er één centrale figuur of legende achter zit. Terwijl het boek meer draait om verborgen familiegeschiedenissen en de kilte in de lucht, ook tussen mensen.
Kitty: De oorspronkelijke titel is Svartfågel en dat kan je in het Nederlands vertalen als zwarte vogel. Laat er nou […] gesproken worden over zwarte vogels. Ik heb opgezocht wat die zwarte vogel kan betekenen en heb dit gevonden: In de Scandinavische thrillertraditie staat een zwarte vogel (denk aan merels, kraaien of raven) vaak symbool voor onheil of een waarschuwing; verborgen waarheden die aan het licht komen; herinneringen die niet begraven blijven; de schaduwzijde van mensen en families. Zonder meer van toepassing op deze thriller.
Pitches
Wat is er nou leuker dan een goede pitch voor een boek te bedenken?
Jessica B.: De IJsengel combineert een mysterieus verleden, duistere familiegeheimen en een verdacht sterfgeval tot een spannende misdaadroman.
Stephanie_leest graag: Een Scandinavische thriller die leest als een trein vol met intriges en familiegeheimen. Laat je betoveren door een nieuwe serie.
Bernadette: Door toeval gekoppeld speurdersduo met interessante verhaallijn in hun persoonlijk leven en boeiende interactie tussen hen.
IngridBs: In deze spannende roman brengt het politieonderzoek rechercheur Frederika Storm tot in de krochten van haar eigen familiegeschiedenis.
San13: Een ijskoude moordzaak, verborgen familiegeheimen en een rechercheduo dat langzaam naar de waarheid groeit.
Murtlup63: Met haar sterk intuïtieve aanpak begeeft rechercheur Fredrika Storm zichzelf op glad ijs: in haar werk als rechercheur en privé.
Hullemans: Start Zweedse serie met getroebleerde agente, in zoektocht naar, vermeende (?) moord en vele familiegeheimen.
Nynke: Deze psychologische thriller combineert een ijskoude Zweedse setting, intrigerende personages en verborgen familiegeheimen tot een pageturner.
Anna: Een familiegeschiedenis met verborgen geheimen en spannende elementen en psychologische diepgang in het koude Zweden. Eerste deel van een serie.
Kitty: ‘De ijsengel’ van Frida Skybäck is een meeslepende scandithriller vol familiegeheimen, spanning, winterse sfeer en onverwachte onthullingen uit het verleden.
Annette14: Tussen sneeuw, herinneringen en geheimen ontrafelt een jonge vrouw een mysterie dat generaties heeft verborgen gehouden.
Ger van der Pluijm: In dit verhaal speelt de speurneus van Fredrika een grote rol, waarbij ze zelfs haar eigen familie niet ontziet.
Gerie: Een spannende mix van scandipolcrime en familiebanden, met boeiende verhaallijnen vanuit het verleden. Twee rafelige collega's maken de cocktail compleet.
EvaNU: Terwijl Fredrika zoekt naar de doodsoorzaak van een jonge vrouw, probeert zij ook zichzelf en haar plek in de familie terug te vinden.
Atik Imani: Elke onthulling opent een nieuwe laag vol geheimen, wantrouwen en verborgen familiegeschiedenis.
Assieleest: Een mooie ladekast waarbij achter elk deurtje een nieuwe onthulling aan het licht komt, afgetopt met een stukje psychologie van de koude grond.
Gea Kuipers: Politieduo onderzoekt mysterieuze dood van een vrouw in een setting van ijskoude familiegeheimen.
Conclusie en waardering
Het boek heeft niet voor iedereen de verwachtingen waargemaakt, maar er is niemand die het als slecht heeft beoordeeld. Het verhaal was soms rommelig, het aantal personages was groot, de spanning had voor de meeste lezers wel nagelbijtender gemogen, en er bleven de nodige losse eindjes over. Dat laatste kunnen we de auteur wel vergeven, want dit is nog maar het eerste deel dat vertaald is. In Zweden zijn er inmiddels vier delen verschenen.
In totaal zijn er zestien recensies geschreven. Daarvan waren er twaalf goed voor drie sterren en vier voor vier sterren. Daarmee komt de gemiddelde (afgeronde) eindbeoordeling uit op 3,3 sterren.
Ik wil graag alle deelnemers bedanken voor de geweldige en enthousiaste bijdrage aan deze leesclub. Hopelijk tot ziens in een volgende leesclub.
Warme groet, Gea