Anneke Ha Anneke, dank voor je vraag! Ik vind het Gooi een hele fijne setting voor mijn verhalen, omdat ook daar niets is wat het lijkt. Het is intrigerend om aan het buitenste vernislaagje te krabbelen en daaronder een hele nieuwe, vaak veel minder mooie, laag te ontdekken. Juist het ophouden van de schone schijn geeft voor een verhaal een omgeving waar veel spanning is tussen vrienden, buren en familieleden. Daar kan je wel wat mee als thrillerschrijver ! Dat ik zelf in het Gooi woon, geeft net even een realistischer kijk op de zaken van binnen uit. Verder is het ook een hele inspirerende omgeving omdat je hier allerlei bijzondere personages kan opvoeren die niet zo snel ergens anders in Nederland wonen. Niets is te gek en dat geeft een bepaalde vrijheid. Zelf voel ik me heel erg thuis in het Gooi, het is een hele fijne plek om te wonen!
Ik denk dat in elk verhaal wel autobiografische elementen zitten, het komt natuurlijk uit mijn hoofd, maar het is (realistische) fictie. Op het gebied van de (juridische) zaken die ik behandel in mijn verhalen vind ik het belangrijk dat het echt kan of al ergens echt is gebeurd. Juridisch moet alles kloppen. Helaas is dat ook bij Ontvolgd het geval. Een zaak in Duitsland betrof een Influencer met een vriend die haar, zonder dat zij het wist, een volledig tweede leven online gaf door middel van deepfake en AI.
Dan nog over de verschillende meningen van lezers over mijn boeken en de vraag of dat niet confronterend is. Ik ben een grote lezer en heb zelf ook altijd écht een mening over een boek, dus ik heb daar niet heel veel last van. Natuurlijk hoop ik dat zoveel mogelijk lezers genieten van mijn verhalen, maar het is ook smaakgebonden, dus kan je nooit iets schrijven dat voor iedereen leuk is, en dat geeft ook niet. En soms snappen lezers ook niet helemaal wat je met iets hebt bedoeld. Dat kan gebeuren en hoort er ook bij. Ergens in een reactie op storytel las ik: wat een ongeloofwaardig verhaal. Dat is dan wel lastig als je zelf weet dat het allemaal al echt ergens gebeurd is.
