A. Ik vind Karin Slaughter erg sterk in personages neerzetten zonder veel weg te geven, wat ze ook heel goed doet vind ik, niet de omgeving tot detail beschrijven waardoor ik als lezer zelf een beeld kan/mag vormen van het stadje noth falls en de gebouwen/huizen.
Ze kan de spanning heerlijk opbouwen tot de laatste 3 hoofdstukken en dan valt alles op zijn plek en wil je maar door, heerlijk
B. De dialogen voelen net als is het eerste deel heel natuurlijk aan, waardoor de personages heel echt voelen. Zoals eerder bij de eerste vraag hangt de spanning tussen jude en Emmy in de lucht wanneer vertelt ze het grote geheim, ik vond de tijd ook nog niet rijp op deze momenten, ik denk dat er in een volgend deel een moment komt waarop het onvermijdelijk wordt en ze zich gaat verspreken.
