Dat het zomer is, dat is zeker, maar wat is onze zomerse zekerheid?
Welk boek gaan jullie zeker lezen deze zomer?
Heb je er meerdere, neem dan gewoon het dikste.
Het zal sommigen misschien opgevallen zijn dat dit hele jaar regelmatig artikelen verschijnen over Het Bureau van JJ Voskuil. @Madame d’Histoire is de aanstichtster van dit verslavende evenement. Naast alle delen van Het Bureau vermaak ik me tussendoor met de ‘voettochtboeken’ van Han en Lousje Voskuil, heerlijke lectuur.
Maar voor deze boekhoudvraag wil ik een deel van Voskuils dagboeken noemen, inmiddels ben ik bij het vijfde deel aanbeland: De bodem van het bestaan -5: Dagboeken 1976-1980. Deze ga ik zeker savoureren deze zomer, een pure en meditatieve bezigheid: Voskuil lezen! Het zal wel een afwijking zijn, maar dan wel een goedaardige…..
Mijn zomerse zekerheid heeft 636 pagina's en een paarse omslag.
Van deze schrijver las ik dit jaar eerder al 4 boeken. Vader, Liefde, Zoon, Nacht. Ik heb het over het vijfde deel van de serie Mijn strijd van Karl Ove Knausgard: Schrijver.
Een ronduit verslavende serie over zijn leven. Doordat ik nagenoeg van dezelfde leeftijd ben herken ik veel van wat hij schrijft; over zijn relatie(s), zijn vader, moeder en broer. Over school en vrienden. Zijn muziekkeuzes waren ook grotendeels de mijne (de lokale Noorse muziek uitgezonderd). Wat een feest om te lezen, maar goed, ik geloof dat ik dat al eens eerder heb geschreven op Hebban.
En.... misschien dat ik deze zomer dan ook het laatste deel nog ga lezen: Vrouw.
Uitkijken naar een nieuwe hittegolf…
Deze zomer ga ik zeker Kwade dagen van Rob van Essen lezen. En eigenlijk hoef ik daar wat mij betreft niets aan toe te voegen. Want Van Essen lezen behoeft geen nadere verklaring. Nou vooruit: Kwade dagen is één van zijn eerste romans, de derde om precies te zijn. Een ruwe diamant met daarin de gelofte? Ik hoop het, fingers crossed. Voor het eerst verschenen in 2002 zou het een sleutelroman voor een deel van zijn later geschreven oeuvre zijn. Het heeft verwantschap met het bekroonde Hier kom ik nog op terug, persoonlijk boek van het jaar 2024. In mijn 2025-herdruk van Kwade dagen legt hij die ‘familiebanden’ tussen beide romans uit in een nawoord. Dat ik naar die connectie benieuwd ben, is een understatement.
Kwade dagen wil ik vooral ook lezen omdat ik Van Essen graag lees: hij zet je verbeelding aan het werk. Geruisloos en volkomen natuurlijk verweeft hij vervreemdende zaken en science fiction-light in zijn verhalen. Zo geloofwaardig dat je hem hierin volgt, totdat je je ineens afvraagt: hûh, waar ben ik en hoe dan? Laatste reden: Kwade dagen opent als een perfect zomerboek: “Het waren dagen om binnen te blijven, of om tot aan je nek in een koele, schaduwrijke vijver te staan.” Lekker boekie voor bij een nieuwe hittegolf of zo. Kom maar door! Ik ben er klaar voor.
Zeker twee jaar op een rij heb ik hier hetzelfde boek genoemd, namelijk Jane Eyre van Charlotte Brönte. Als ik mij er deze keer gemakkelijk vanaf zou willen maken zou ik het boek zo weer kunnen noemen. Echter na het twee jaar te hebben geprobeerd dit boek in de zomer te lezen (en dus in de vakantiekoffer mee te nemen), trek ik de conclusie dat dit voor mij dus geen zomerboek is. Want gaat er dit jaar dan absoluut wel mee?
Een heel ander boek, geen klassieker maar een lekker zomers reisboek. Literaire non-fictie. Vorige jaar stond dit boek al op mijn lijstje om mee te nemen. Het leek mij een heerlijk boek om te lezen wanneer het even niet mee zou zitten op je eigen vakantie. Wanneer het met bakken uit de lucht komt, de geplande attractie toch te toeristisch is of het restaurant zo tegenvalt dat je er de volgende dag ook nog last van hebt. Het boek ging toen niet mee en ik was het ook eigenlijk al weer helemaal vergeten. Tot ik het twee weken geleden in de boekwinkel zag liggen. Het was nu of nooit. Ik kocht Reizen is onzin van Frank Heinen. Met dit boek kan ik al mijn ‘vakantieproblemen’ relativeren en waarschijnlijk (achteraf) de humor ervan inzien. Laat maar komen die vakantie.
Deze zomer ga ik in ieder geval het boek Landschappen van Christine Lai (uitgeverij Annex) lezen.
Waar ik bij het eerste boek van de nieuwe uitgeverij Annex te erg twijfelde over of het iets voor mij zou zijn heb ik bij dit tweede boek geen seconde getwijfeld! Een schilderij op de cover en over de inhoud werd gezegd dat het over een kunsthistorica gaat die op het Engelse platteland werkt aan het archiveren van een collectie kunst en boeken in een oud en vervallen landhuis. Hier was geen twijfel mogelijk: Dit is een boek voor mij!
Inmiddels ben ik al begonnen in het boek en geniet van alle kunst die voorbij komt, maar ook van de vele boeken die genoemd worden en nog een speciale link die mij gelijk deed glimlachen…
Als voorbereiding op het boek bezocht ik de tentoonstelling met schilderijen van William Turner in het Dordrechts museum, een zomers (want schitterend weer die dag) vakantie-uitstapje waar ik erg van genoten heb.
Sinds enkele maanden zijn alle boekzekerheden voor mij weggevallen. Al kijk ik nog zo verlangend naar mijn boekenkast (nu tijdelijk piepklein vanwege een tijdelijke tiny woning, echt ongeveer een-dertigste van mijn daadwerkelijke hoeveelheid boeken) ik weet niet waar ik moet beginnen. Welk boek zal ik het eerste oppakken? Van de dertig boeken die hier staan zijn er ongeveer twintig al versierd met een boekenlegger. Met andere woorden, daar ben ik al in begonnen. Zal ik wel een boek uitlezen deze zomer en welk boek wordt dat dan?
Ik denk dat Dageraad boven de boete, van Suzanne Collins de meeste kans maakt. Dit is het vijfde boek in De hongerspelen-serie, hoewel je dit boek ook als tweede boek kunt zien als je het chronologisch oppakt. Elke avond lees ik zo’n twintig tot honderd woorden. Ga ik dat wel halen deze zomer? Het zal mij benieuwen. De kinder- en jeugdboeken krijgen op dit moment voorrang omdat dit net iets luchtiger leest. Congo van David van Reybrouck moet maar even wachten en Het verhaal van de dienstmaagd van Margaret Atwood ook.
Nog maar pas bezocht ik de eerste tentoonstelling van het splinternieuwe museum BRUSK in mijn geboortestad Brugge: Breedbeeld, verweven werelden van Brugge 900-1550. Ik volgde er een boeiende rondleiding en kocht de catalogus Verweven werelden van Brugge van onder meer Jan Dumolyn.
Ik wil zeker nog eens terug en die tentoonstelling loopt maar tot 6 september, en dus wil ik de dikke catalogus voor die tijd gelezen hebben – of toch zeker al voor een groot deel. En daar Brugge mijn geboortestad is, heb ik meteen ook in de officieuze HRC-categorie lees een boek dat zich in jouw geboortestad, -gemeente of -regio afspeelt te stoppen. Dat moet lukken, toch?
Maar wat is jullie zomerse zekerheid?
