Hoofdpersonen
Hannah heeft ADHD, gaat snel door het leven, chaotisch, korte concentratieboog, vertelt van de hak op de tak, heeft geen focus, valt erg op in gezelschap, stoot mensen af. Lastige jeugd gehad, vooral door vader die haar niet accepteert zoals ze is en moeder die geen eigen standpunt in opvoeding durft in te nemen.
Bram is introvert. Hij heeft juist wel focus en kan lang en zorgvuldig aan taken werken. Hij vergeet dan alles om zich heen, dus vergeet ook om sociaal te zijn en aan zijn carrière te werken. Hij is tevreden met het leven dat hij heeft, maar wordt door omgeving gedwongen om vooruit te gaan.
Ik heb wel wat geleerd over ADHD. Ik associeerde sociaal isolement eerder met introvert zijn dan met ADHD, maar zowel Bram als Hannah zijn sociaal geïsoleerd.
Het mooie van het boek vind ik dat je elkaar als tegenpolen kunt accepteren en van elkaar kunt leren. Een pact waarin je afspreekt dat je voor elkaar zorgt, waarin ze beide veiligheid en geborgenheid vinden.
Wellicht zijn Bram en Hannah iets teveel karikaturen. De auteur wil hen en hun overeenkomsten en verschillen duidelijk neerzetten en dat mist af en toe wat nuance, maar dat vind ik als lezer geen probleem. Integendeel: het leest makkelijker en doet in dit geval niet af aan geloofwaardigheid.
Bijpersonen
Naast de conciërge Gaby en de oude buurvrouw Lydia vind ik Vera, de zus van Bram wel leuk. Sowieso lief dat ze zijn huis inricht en dat ze vrienden wordt met Hannah. De humor van Vera spreekt me aan, bv. op pag 63/64 als Bram zijn sleutel terug wil en zij net doet alsof ze hem niet begrijpt.
Minder leuk vond ik Katinka. Ik krijg niet echt hoogte van haar en begrijp eigenlijk ook niet waarom ze bij Bram en Hannah gaat wonen, behalve dat dit financieel aantrekkelijk is.
Ik hoop dat Jade geen spin-of gaat schrijven. Het verhaal over Hanna en Bram is wat mij betreft naar tevredenheid afgerond.
