Marieke Scheers Voor deze vraag had ik een wat langere uitwerktijd nodig en daarnaast stond mijn leven gister nogal op zijn kop.
Schrijfwijze
Ik heb de schrijfwijze van Jade ervaren als vlot. Het tempo was voor mij perfect en hield mij scherp.
Ik-personages
Doordat beide personages in de ik-vorm geschreven zijn krijg je goed mee wat er in de hoofden van Hannah en Bram omgaat. Ik vond dat zeker van toegevoegde waarde en vond het prettig lezen.
Bijzondere scènes
De scène met conciërge Gaby, in de proloog, vond ik erg mooi.
Verschillende scènes met de ouders van Hannah deden mijn nekvel omhoog staan. Haar vader kon zo lelijk over haar praten en haar moeder hemelde haar zus op, waardoor het leek alsof Hannah niet gewenst was.
Buurvrouw Lydia was zo lief voor Hannah en vol complimenten (H1).
Alle bovenstaande heb ik eerder vermeld en zal ik dus niet herhalen.
Hieronder quote ik de aanvullende bijzondere scènes (het waren er flink wat, daarom hierbij de meest bijzondere):
Hannah: “Er is niemand bij wie ik me mislukter en incompetenter voel dan bij haar. Emily de fantastische.” Heftig.
Bram: “Waarom praat je negatief over jezelf?” Hier schrok ik van. Eng herkenbaar.
Hannah: “Ik wil alles weten over Bram, dus dit ook. Maar nu ik het weet, wil ik het liefst teruggaan in de tijd en de Bram van toen een knuffel geven en zeggen dat hij goed is zoals hij is. Misschien zelfs perfect. En dat op een dag iemand dat zal inzien en van hem zal houden, juist omdat hij niet is zoals de rest.” Zo ongelofelijk lief!
Bram: “Lieve Hannah, je bent geen slecht kind. Toen niet en nu niet. Zelfs al zou jouw actie de reden zijn dat je vader de straat op rende, dan nog zou geen enkele ouder zijn kind zo mogen behandelen als je vader jou al die jaren heeft behandeld. En je moeder gaat ook niet vrijuit. Zij had tegen hem in moeten gaan.“ Zo ontzettend lief en voor mij herkenbaar.
Hannah: “Ik ben misschien teveel voor sommige mensen, maar dat zijn gewoon niet mijn mensen.” Mooi inzicht.
Mw. Annegien Frenken: “Zo niet, dan kun je altijd weer terugkomen. Want je mag altijd van gedachten veranderen. Het leven is te lang om vast te zitten op een plek waar je niet wilt zijn en te kort om niet je hart te volgen.” Mooi gezegd.
Onno: “Lieve jongen, wat je voor iemand voelt, kun je niet kwantificeren. Je kunt de vlinders in je buik niet tellen.” Mooi.
Mark: “En mocht je het eng vinden.. Doe het dan toch maar. Even bang zijn overleef je wel.” Die raakte mij diep, erg mooi.
Hannah: “Als je iets maar vaak genoeg te horen krijgt, ga je het vanzelf geloven. Jouw woorden hadden invloed op ieder aspect van mijn leven, pap. .. Want als zelfs mijn vader niet van me kan houden zoals ik ben, hoe kan een andere man dat dan wel? Hoe kan ik dat dan wel?” Zo sterk en goed verwoord.
Bram: “ Ik weet dat je bang bent dat mensen je te veel vinden, dat ik je te veel vind, maar met jou is geen dag saai. Je maakt alles mooier, alles beter. Je maakt mij beter. En na al die maanden zonder jou weet ik duizendmiljoen % zeker dat er niet zoiets bestaat als teveel Hannah. Ik hou van je.” A girl can only dream.. dat iemand dit ooit tegen je zegt.
Grappige scenes
Ook dit zijn er heel wat, want ik heb flink veel gelachen tijdens het lezen van dit boek. Hierbij de grappigste:
Hannah: “Ik was per ongeluk precies op tijd voor het gesprek in plaats van een halfuur te laat.”
Bram: “Ik vond het wel erg ironisch dat de eerste vrouw die ik in lange tijd een goed gevoel had gegeven kort na onze ontmoeting dood was neergevallen. Dat was wel weer eens iets anders dan appjes als ‘Ik voelde geen klik’..”
Frederique: “Dingdong! Wil de persoonlijkheid van Bram zich melden op verdieping vier bij de flexplekken? Bram is zijn persoonlijkheid kwijt.” En dan de middelvinger van Bram die daarop volgt haha.
Hannah: “Verstandig dat je hier ook een hoveniersservice hebt geregeld. ... je had er zo te zien al rekening mee gehouden dat je het van mijn groene vingers niet moet hebben.
Hannah: “Herione? .. Slim. .. Ikzelf handel voornamelijk in MDMA, … Dan zitten we elkaar klanttechnisch niet in de weg.”
Hannah: “Gelukkig ben ik vanmorgen vergeten mijn balkondeuren dicht te doen” daarop volgend: Bram: “Misschien wordt het toch tijd dat ze die psycholoog om een herevaluatie gaat vragen m.b.t. dat gek zijn?”
Bram: “Ik wil niet diegene zijn die later zegt: “Ja, edelachtbare, ik bleef rustig mijn kapotte wasmachine repareren toen ik op klaarlichte dag mijn buurvrouw in haar huis hoorde vechten voor haar leven.””
Hannah: “Al zou ik er mijn halve boekencollectie voor overhebben als ik het ijs van zijn buik zou mogen aflikken. Exclusief limited editions.”
Bram: “Misschien heb ik toch iets overgehouden aan de seks met Hannah. Een mentale storing ofzo.”
Bram: “Kan ik mezelf in zes centimeter soep verdrinken? Het is het proberen waard.”
Aanvullend nog een topper van een uitspraak:
Hannah: “Boeken verzamelen en boeken lezen zijn twee compleet verschillende hobby’s. Vergelijk het maar met een wijnkelder. Daarvan verwacht men toch ook niet dat je pas nieuwe flessen koopt als alle oude leeg zijn?”
Aanvulling epiloog
Ik denk dat Hannah en Bram lang en gelukkig samen blijven, af en toe met een klein leugentje om bestwil, maar vooral samen genieten. Ik vind het een tof idee dat ze niet gelijk doorgaan voor ‘huisje, boompje, beestje/de standaard’, maar wellicht eerst een wereldreis gaan maken samen.
