Ik heb net mijn verwachtingen even terug gelezen en deze zijn zeker uitgekomen. Het verhaal las vlot, er zaten twee perspectieven in, je zat in de gedachten van Hannah en Bram, hilarische momenten waren aanwezig en de romance bloeide op en werd weggestopt.
Ik schreef bij de vorige vraag dat ik nog iets meer geknetter en botsingen tussen de twee verschillende karakters had verwacht. Maar toen dacht ik later: eigenlijk is het wel mooi zo als het was. Want we kregen geen enorme stereotyperingen, maar een inkijkje in de gevoelens en gedachten als je denkt buiten de boot te vallen, de eenzaamheid, jezelf in de wegzitten en gaan geloven wat anderen steeds over je zeggen. We zagen de kwetsbaarheid van mensen en hoe je de weg naar jezelf kan vinden, kunt bewandelen met de juiste mensen, passend werk en een portie lef.
Dit was mijn eerste boek van Jade Vening. Ik ben nieuwsgierig geworden naar de rest en zal deze zeker op mijn Lijkt me leuk lijstje zetten.
Het boek in 10 woorden: __Over liefhebben en het vinden van jezelf en je mensen._
