Ik vond het thema rondom de mishandeling van Adrian verrassend, maar een goed onderdeel. Dat is nog wel onderbelicht denk ik. Ze omschreef voor mij ook goed hoe het steeds een stapje verder ging, hoe hij steeds meer isoleerde.
Het is natuurlijk al redelijk snel duidelijk dat het bergafwaarts gaat met Lidwien en Adrian in de flashbacks. Ik hoopte eigenlijk nog dat er misschien iemand anders verantwoordelijk was voor de moord op Lidwien, dat had ik verrassender gevonden. Ik dacht een tijdje dat het Remco zou zijn, die Adrian beschermde. Omdat hij hem nu ook weer stalkte zegmaar.
Bij de eerste meditaties was een ander spoor dat ik dacht dat Remco degene was die wraak wilde nemen op Adrian. Maar toen we in de flashbacks meer zagen van hun band en het in de meditaties meer over Lidwien ging, stapte ik daar vanaf.
Ik dacht toen wel redelijk op tijd dat Tjeerd de dader was. Hij was eigenlijk het enige personage dat nog niet echt een andere rol had (behalve Cecile, maar het was duidelijk een man. Toch?) Omdat Samira meer een toevallige moord was dan echt iets met een motief, vond ik wel dat er veel aandacht was voor haar verdwijning. Want die ontknoping was een beetje anticlimax daardoor vond ik.
