Halfweg juli lijkt het overal weer behoorlijk warm te worden. Dat betekent voor de meesten van ons met de beentjes omhoog, een koel drankje binnen handbereik en een boek op schoot. Of we daadwerkelijk lezen, of een dutje doen, zal de praktijk uitwijzen. Voor ons maakt het niet uit, want we houden gewoon ons boekenpraatje.
Ronny
Het lijkt niet alleen warm, het ís ook warm. Helaas woon ik precies in het stukje Nederland waar vaak de hoogste temperaturen worden gemeten. En wanneer je daar al niet zo goed tegen kunt, dan is het duidelijk dat de zomer zowel een vloek als een zegen is. Want het positieve eraan is dat je alle eerdere plannen ongestraft overboord mag gooien en alleen maar hoeft te lezen. En dat zie je terug in de aantallen gelezen boeken in de afgelopen weken.
Mijn zomerlezen begon een maand geleden met het geschenkboekje, geschreven door Ilja Gort, gevolgd door Het onvermogen van Jo Claes. Maar vanaf 1 juli begon de boekentrein pas echt te rijden. Ondanks Wimbledon, Tour de France en het WK voetbal ging er iedere dag wel minimaal een boek doorheen. En net zoals je in de zomer liever een lichte salade eet in plaats van een kruidige jachtschotel, koos ik voor een stapeltje licht verteerbare Feelgood en cosy crime. Een echte sterrenregen werd het alleen niet, al verdient Het eetcafé op de hoek van Aline Wijnen (net geen 4 sterren) een extra vermelding, net als Monsieur le Comte en de kunst van het doden, het eerste deel van de nieuwe serie van Pierre Martin (4 sterren). De echte uitzonderingen bleken, niet geheel onverwacht, het eerder genoemde boek van Jo Claes (4 sterren) én natuurlijk De visser van Mathijs Deen, die de 5-sterrenkaart zelfs helemaal volgestempeld kreeg. Hoge ogen gooit waarschijnlijk ook Een dodelijke blik van Peter James, het meest recente deel uit de serie met inspecteur Roy Grace. Na het zwaar tegenvallende korte verhaal Een doodeng huis nu gelukkig wel weer een ouderwets goed opgezet verhaal. Al vraag ik mij wel af hoe lang de auteur deze serie nog kan rekken.
Wanneer het boek uit is, begin ik aan het verrassingstasje van de bibliotheek: vier boeken, vier genres, zorvuldig uitgezocht door een van de medewerkers en met een puzzelboekje en een zomerse boekenlegger ingepakt in een tasje. Het eerste boek: Een zoete verrassing van Jill Shalvis. Zou ik normaal gesproken niet voor kiezen, maar het ziet er zomers genoeg uit om de tandjes in te gaan zetten. Of het bevalt? En wat er nog meer aan verrassingen in zit? Je leest het in een volgend blog.
De conclusie is helder: wanneer de temperaturen stijgen, verandert het genre dat ik lees. En dat is geen enkel probleem met de lokale bibliotheek om de hoek en de online bibliotheek een enkele muisklik verder. Tegen de tijd dat de leesstapel weg is en er geen ruimte meer is om online een vers boek te lenen, zijn de temperaturen vast weer gedaald tot aangenamere waarden om op een andere manier actief te worden. We maken er gewoon een heerlijke leeszomer van!
Gea
De afgelopen vier weken liep het hier in huis allemaal totaal anders dan normaal, en als ik dan zie dat ik acht boeken verder ben dan Halfweg juni verbaast me dat echt. Zes van die acht boeken heb ik met vier sterren beoordeeld, eentje met drie sterren en helaas zat er ook een tweesterrenboek tussen. Die laatste was Sporen in de sneeuw van John Willander. Jammer, want ik had me op dat boek verheugd. Twee van de viersterrenboeken staken er met kop en schouders bovenuit – ik gaf ze eigenlijk 4,5 sterren – en dat waren Scheuren in de hemel van Anne-Gine Goemans en Wij tegen jullie van Fredrik Backman. En als ik eerlijk ben, zijn de sterren voor 138 Main Street van Gavin Bell toch ook wel behoorlijk dik. Heerlijk boek met veel actie, en wat mij betreft mag er wel snel een vervolg komen.
Zomer van Ali Smith ligt nog op de stapel, ik kan me er nog niet toe zetten. Ik ben een beetje in de thrillerstemming, vandaar dat Stemmen in het duister van Nicci French al op mijn ‘aan het lezen’-plank klaar staat. En daarna misschien het derde deel van de ‘Maud O’Connor’-serie oppakken, of het derde en laatste deel van de ‘Björnstad’-serie? Of wordt het stiekem toch geen thriller en begin ik in John, zoon van John van Douglas Stuart? Dat boek ligt namelijk nogal nadrukkelijk naar mij te lonken.
Het is jullie na dit stukje tekst vast wel duidelijk dat ik het lezen momenteel erg van mijn leesstemming laat afhangen. En wat is het dan toch fijn om uit zoveel ongelezen boeken te kunnen kiezen.
Hoe staat het eigenlijk met jullie leesstemming op dit moment? Móét je een bepaald boek lezen voor een leesclub of challenge, of pak je dat boek op waar je gewoon lekker zin in hebt? En lees je dan een genre dat je normaal gesproken leest, of lees je heel duidelijk iets anders in de warme zomermaanden?
Inhoudsopgave Wad woorden willen