In 2005 verscheen Knielen op een bed violen van Jan Siebelink. Deze roman veroorzaakte zowel grote bewondering als heftige gevoelens van afkeer. Het gezin Sievez wordt indringend beschreven door de auteur die dichtbij zijn vader stond, de naam Sievez is mogelijk samengesteld uit Siebelink en vader en zoon. Een vader-en zoonboek dus? Maar waar is de moeder? Wel, het vervolg van Knielen op een bed violen is Margje (2015), hierin krijgt de moeder een hoofdrol door de ogen van haar, inmiddels oude, zoon Ruben.
Door Hetty en Tea
Of je nu uit een religieus nest komt of niet, religie en spiritualiteit is overal om ons heen. Soms vraag je je af wat diep religieuzen bezielt, hoe kan het zover komen dat een mens zo afdaalt in zijn geloofsbelevenis dat hij zichzelf en zijn naasten zo belast? Dit is een van de vragen die Knielen op een bed violen oproept. Het boek komt niet uit het niets, Jan Siebelink schreef een roman, maar hij putte royaal uit zijn eigen ervaringen. Hiermee is het geen autobiografisch boek, hij gebruikte zijn schrijversgeest om de roman naar zijn hand te zetten.
‘Ik ben altijd bang geweest om het complete verhaal te vertellen: het geleidelijke maar onstuitbare afglijden van een zachtaardig maar in zijn jeugd verwond man – vluchtend in het zwartste calvinisme – én het verdriet dat hij in zijn naaste omgeving veroorzaakt. […] Het is ook het verhaal van een grote liefde. Een man en een vrouw: de een wil overleven in het hiernamaals, de ander in het nu.’ bron
Na 10 jaar dus de roman over moeder Margje, wat zou dit verhaal toe kunnen voegen aan het toch wel donkere Knielen op een bed violen?
‘Tien jaar geleden verscheen Siebelinks ongekende bestseller Knielen op een bed violen, het imposante verhaal over een gezin dat door de religieuze vader Hans Sievez te gronde wordt gericht. Ruben Sievez, de zoon uit Knielen op een bed violen, is in Margje een oudere man die gedurende een lange oudejaarsnacht terugkijkt op zijn leven, al dwalend door de leegstaande villa van zijn oom Anton. Daar, in de kelder, vond hij, een jongen nog, op een dag een album met daarin een foto van de oom met een jonge vrouw. In haar herkende Ruben onmiddellijk zijn moeder.’ bron
Wij, @Hetty en @Tea denken, vinden bij voorbaat al, dat dit Boekgenoten zijn. Maar we gaan de bewijzen zoeken en vinden, misschien ook juist tegenstellingen waarmee beide boeken in een ander licht komen te staan. Licht: maakt Margje het eerste boek wat draaglijker? Zou dat kunnen?
Waarom wil je Knielen op een bed violen en Margje lezen?
Hetty
Ik las beide boeken al eerder en dacht ook gelijk hieraan toen we kandidaten zochten voor onze nieuwe rubriek Boekgenoten. Wanneer ik Knielen op een bed violen precies las weet ik niet meer, maar lang geleden in ieder geval. Volgens mij had een collega het boek gelezen, zij was onder de indruk van het verhaal en vertelde erover. Omdat wij vaak interesse in dezelfde boeken hebben besloot ik het boek toen ook te gaan lezen, en ze had geen woord teveel gezegd. Het was zeker indrukwekkend, maar ook deprimerend, zwaar en in zekere zin schokkend. Een schokkend inkijkje in een wereld waar ik niet in thuis ben.
Margje las ik vlak na het uitkomen van het boek. Ik werd gelijk getrokken door de titel. Mijn moeder heet Margje en het is een naam die je maar weinig tegenkomt. Dus toen ik het op de cover van een boek zag staan pakte ik het gelijk op. Toen ik las waar het boek over ging was ik ook echt geïnteresseerd en mocht het boek mee naar huis om daar al snel gelezen te worden.
Beide boeken ga ik voor deze boekgenoten opnieuw lezen, in volgorde van uitkomen, om het verhaal weer helemaal vers in mijn geheugen te hebben voor de bespreking van deze boekgenoten. Want dat ze boekgenoten zijn daar twijfel ik niet aan!
Tea
Voor mij worden het herlezingen, ik las Knielen op een bed violen vlak na het uitkomen denk ik en was nogal gedeprimeerd door het donkere van het boek. Ik groeide op in de omgeving waar de kwekerij zich bevond en nog niet eens zo heel lang geleden kreeg ik van een de vader van een vriendin een ritje langs de beschreven plekken in Velp, het was bijna schokkend om zo dicht bij zo’n boek te zijn. De verfilming zag ik ook, vond ik iets beter te verdragen. Nu ga ik het opnieuw lezen. Ter voorbereiding las ik Jan Siebelink en de geschiedenis achter Knielen op een bed violen – Fred van Lieburg. Een verhelderend boek waarin belangrijke kerkelijke en maatschappelijke veranderingen beschreven worden. En ook de geschiedenis van de familie wordt uitgebreid verteld; de plaatsen aan de IJssel komen tot leven met hun bewoners en boerderijen.
Margje herlees ik graag vlak na Knielen op een bed violen, ik hoop dat het donkere wat opgeheven wordt. Ik ga ze in volgorde van uitgave lezen.
Dit artikel is een uitnodiging voor allen die mee willen lezen
Rond 15 augustus hopen we terug te zijn met het discussieartikel. We hebben de boeken dan gelezen en beschrijven onze bevindingen. Waar letten we op:
- Verschilt de tweede lezing van de eerste? (voor zover van toepassing)
- Krijgen we een ander beeld van het gezin?
- Verschillen de boeken van toon, schrijfwijze, thematiek?
- Zijn het echt Boekgenoten?
Geef bij de reacties aan wanneer je zin hebt / van plan bent mee te lezen met één of beide titels, dan word je getagd.
Alvast veel leesplezier en tot half augustus!
In de app is een Boekgenoten challenge aangemaakt?
Kies bij de 🏆 de volgende code: XLJAE
