Wie ben ik? Een veel terugkomend thema in de literatuur. Vaak verdeeld over de dag en de escape in de nacht. Veel voorkomend bij homoseksualiteit in weinig tolerante samenlevingen. Vandaag een uitstekend stuk daarover in de Volkskrant over de acteur, Sir Ian McKellen. Blijkbaar kan het.
Een ander voorbeeld zijn de vele ‘lone wolfs’, brave buurman of lid van de voetbalclub, maar ondertussen totaal geradicaliseerd en tot gruwelijke daden bereid.
Echter in ons boek gaat het nog een stuk verder. 3 Totaal verschillende persoonlijkheden en verschillende entourages…A hell of a job. Echter als de nood hoog is, kan veel. De kracht van onze schrijver is dat hij het geloofwaardig maakt. Ik vind de vergelijking met een getuigenbeschermingsprogramma zeer passend. De overlevingsprikkel van de mens leidt tot verrassende oplossingen. En ja, Bussi voert het ver door. Maar voor mij steeds geloofwaardig. De kracht van een goede roman die de randjes opzoekt.
Maar ja, de ketting en de zwakste schakel. Ook hier, de drang om nog één keer de artiest uit te hangen, nog één keer dat poppenspel spelen, nog één keer je dekking laten zakken en je bent weg.
En bij de gebroeders een omgekeerd verhaal, 2 verschillende karakters worden door extreme hitte samengevloeid tot één. De aimabele moet vaak toegeven aan de wraakzuchtige en vv. Ze handelen noodgedwongen als één. Tot ook hier de tolerantie grens overschreden wordt en de één rigoureus afrekent.