Marjolein
Hallo Marjolein, opmerkzaam van je dat je dat meteen zag! Taalgrapjes en dit soort verwijzigingen die de brontaal heel expliciet naar voren halen zijn inderdaad vaak een echte uitdaging. Maar in dit specifieke geval kreeg ik als vertaler een cadeautje, want het toeval wil dat het Tsjechisch en het Nederlands vrijwel hetzelfde woord hebben: Tsj. ‘drak’ em Nl. ‘draak’. De klinker in het Tsjechisch is kort, dus ‘drak’ lijkt nog iets meer op ‘truck’ dan ‘draak’, maar het Nederlandse woord is dichtbij genoeg, dus ik hoefde hier geen kunstgrepen toe te passen. Verderop in het boek komt nog een soortgelijk geval voorbij en daar ging deze vlieger niet op, dus daar moest ik voor de begrijpelijkheid een korte uitleg toevoegen (je zult het wel tegenkomen!).
De naam Arie is hier vooral een Joodse naam, waar verschillende spellingswijzen van bestaan. Ik heb deze spelling gewoon van Klíma overgenomen, al zou je misschien denken dat ik de naam vernederlandst heb. Deze voornaam stamt rechtstreeks uit het Hebreeuws en betekent ‘leeuw’ (voor zover ik kan nagaan is de Nederlandse voornaam Arie meestal afgeleid van Adrianus of Arend en heeft dus een andere herkomst). Het is in ieder geval geen Tsjechische naam. Maar waarschijnlijk doel je met je vraag voornamelijk op hoe ik in het algemeen omga met namen in een vertaling? Daar kan ik een redelijk kort antwoord op geven, want ik vertaal ze gewoon niet. Ik neem voor- en achternamen onveranderd over, ook als ze volkomen onbekend zijn voor een Nederlandstalige lezer, want het lijkt me te gekunsteld om zoiets eigens als een naam te gaan aanpassen aan een doelpubliek. Als lezer weet je immers dat je een verhaal leest dat niet in je eigen omgeving speelt en kun je volgens mij prima overweg met exotisch klinkende namen. Toch wordt hier elders ook wel anders over gedacht – bij vertalingen in het Engels bijvoorbeeld komt het nog geregeld voor dat de namen meevertaald worden. Maar dat kan onlogische situaties opleveren, want sommige namen hebben geen equivalent in een andere taal en dan zou je een mix krijgen van vertaalde en onvertaalde namen. Dat is wat mij betreft nog een belangrijke reden om het gewoon niet te doen. Er zijn natuurlijk wel uitzonderingen denkbaar, bijvoorbeeld als de namen zelf (hun betekenis) een grote rol spelen in het boek, of in een kinderboek... Heb ik je vraag hiermee beantwoord?
