Wat kan ik daar nou aan doen?
Mijn doel was om dit jaar minder boeken te kopen dan ik in 2026 uit eigen kast kan lezen. Dat zou betekenen dat ik niet meer dan zesentwintig boeken zou mogen kopen. In april mocht ik constateren dat dit doel niet behaald zou worden. Op dat moment was ik al ruim over die zesentwintig heen. Ik troostte mijzelf met de gedachten dat ik boeken gekregen had, boeken gewonnen had en dat er best veel jeugdboeken bijzaten. Ik kon, net als in dit jaar, een challenge LUEK voor jeugdboeken, naast de reguliere LUEK-stapel leggen. Dat zou resulteren in een nieuw doel, niet meer dan zesentwintig jeugdboeken én niet meer dan zesentwintig reguliere boeken. Dat gaf een hele berg aan ruimte in mijn hoofd en in mijn koop-mogelijkheden. Appeltje, eitje! Toch?
20 juli 2025
De kat op het spek
Van deze nieuw-in-2025-stapel las ik er al zeven. Dat gaf nogmaals extra ruimte in mijn koop-mogelijkheden. Ik kon weer even vooruit maar ik had natuurlijk ook nog heel wat maanden te gaan. Ik ging op rantsoen!
Begin juni werd ik enorm op de proef gesteld. Het boek van Ocean Vuong, Op aarde schitteren we even, was voor een heel lief prijsje verkrijgbaar bij Libris Boekhandels. Twee hebban Vriendinnen die in het buitenland vertoeven, vroegen mij om die roman, voor dat hele lieve prijsje aan te schaffen voor hen. Natuurlijk deed ik dat gaarne voor deze lieve dames en ik begaf me in de boekhandel, twee boekhandels natuurlijk, want zo’n vriendenprijsje is vaak maar beperkt op voorraad. Boven mijn eigen verwachting, kocht ik geen exemplaar voor mijzelf (waar ik nu een beetje spijt van heb) en ik kocht ook geen andere boeken. Niks, Nakkes, Nada: helemaal geen boeken. Jullie lezen het goed. Ik dacht: nu heb ik de wansmaak te pakken, nu krijg ik het voor elkaar.
Toen kwam het forum
Hoewel ik de afgelopen twee weken, aan een stuk door bezig ben op het nieuwe forum en dus geen tijd heb om mijn boeken weg te lezen, geen tijd heb om te slapen, mijn maaltijden oversla en ik al helemaal niet dacht aan het kopen van boeken, ging er toch iets mis. Dit nieuwe forum lokt uit tot het uitproberen van nieuwe dingen. Op het moment dat er een nieuwe categorie toegevoegd werd. Speciaal voor jeugdboeken, schreef ik een topic, een boekenpraat, met de vraag: Welke jeugdboek, lees jij nu?
Binnen enkele uren werd ik overstelpt met fantastische tips. Een van die tips, Jimi Fender Johnson, herkende ik niet meteen en ik zocht naar dit boek op internet en, ja, nou, ehm 😟, toen vond ik het bij Boekenbalie. 😯
Wederom was ik sterk en ik klikte de site direct weg. Je zult het niet geloven maar enkele minuten later kreeg ik uit onverwachte hoek, op een geheel andere plek een tip: Lees dat boek van Kees Stip. Heel eerlijk gezegd stond het er anders maar zoals ik het nu hier schreef, zo klonk het mij in de oren. Kees Stip schreef lollige versjes over dieren met woordspelingen. Weer was internet verantwoordelijk voor een verwijzing naar Boekenbalie. Nu had ik al twee boeken daar op mijn wensenlijstje staan. Voordat ik het goed en wel in de smiezen had, zocht ik een andere tip Weg van Jowi Schmitz op die site en tot mijn grote verrukkelijke schrik vond ik dat boek in een Lijsters pakket van vijf boeken voor een heel lief, zachtaardig, bijna schattig te noemen prijsje. Tja, toen was mijn winkelmandje al zo goed gevuld en heb ik De zusjes Kriegel ook maar direct besteld. Dat resulteerde in acht boeken in een worp. Ik kan niet zeggen dat ik hier niets aan kon doen. Dit heb ik helemaal zelf gedaan, zelf gekocht, zelf betaald.
Kan ik er wat aan doen?
Toch kwam er aansluitend een boekhandel en een boek op mijn pad en echt waar, ik was mijn handen in onschuld. Het ging zo. Een vriendin vroeg mij of ik bij mijn boekhandel zo’n fantastisch neklampje kon kopen voor haar zodat ook zij beter kon lezen door optimaal licht. Ik maak al meer dan een jaar gebruik van dit lampje en kan bijna niet meer zonder, zeker in de winter als het voortdurend schemert, maar ook alle avonden als ik wil lezen. Als ik iemand kan helpen om meer te lezen, dan kan ik zo’n vraag niet weigeren. Voordat ik op pad ging voor dit lampje, bekeek ik mijn goed gevulde boekenkast en keek ik vooral goed naar het boekenpakket met acht boekenstapel twee dagen eerder binnengekomen was. Ik sprak mezelf moed in, liet mijn spierballen rollen, deed nog enkele mindfulness-oefeningen en ik wist zeker dat ik de verleiding zou kunnen weerstaan. Toen ik de winkel binnenstapte, liep ik direct op de balie af, vroeg naar het lampje en ik negeerde alle boeken om mij heen.
Mijn man liep wel even door naar de boekenplanken. Geen probleem, dacht ik, totdat hij bleef hangen terwijl ik het lampje al op zak had. Nog altijd voelde ik me sterk en ik liep naar hem toe. Hij stond met een paars boek in zijn handen en nog voordat ik naast he stond wist ik welk boek dit was. Dageraad boven de boete van Suzanne Collins.
“Nee, nee, nee”, zei ik. “We kopen geen boeken.”
“Och” zei hij, “je gaat het toch wel kopen”.
“Ga jij het ook lezen?”, vroeg ik hem. Hij zou het wel lenen van de bieb. Hij vond het niet nodig om het aan te schaffen. “Dan doe ik dat ook”, zei ik dapper. Ik griste het boek uit zijn handen en legde het terug op de plank.
“Jij gaat het toch wel een keer kopen, daar kan ik op wachten”, zei mijn man.
“Wil jij het hebben?”, vroeg ik, maar nee hoor, hij haalde zijn schouders op en het boek bij de bieb... Zucht Ik wist zeker dat ik dat ook zou doen.
Toen zei hij: “Dat geloof ik toch niet, het duurt vast niet lang en dan heb je het alsnog gekocht.”
Als ik echt sterk was geweest, was ik toen dapper en beslist naar buiten gelopen, maar diep in mijn hart wist ik dat hij het niet erg zou vinden als ik het kocht. Zo’n miezerig fluisterend fluisterstemmetje fluisterde in mijn oor dat ik het ook voor hem kocht als ik het aanschafte. Mijn kracht van ‘niets kopen’, nog zo sterk in mijn hoofd toen ik de winkel binnentrad, sloeg om in krachtig op het boek afstappen, het van de plank grissen en afrekenen bij de toonbank.
Zeg nou eens eerlijk, hier kon ik toch niets aan doen?