Dierbare herinneringen komen op bij alle leesclubs die op Hebban georganiseerd werden. Natuurlijk komen er nieuwe, in een wat andere vorm, maar de vroege waren ook leuk, sommige waren zelfs superleuk vanwege de coördinator en/of de deelnemers. De boeken van Willem Elsschot zijn tijdloos, de manier waarop de karakters neergezet worden met al hun (vooral) onhebbelijkheden is zo sterk en snedig, dat een glimlach vaak niet te onderdrukken is. Hele leesclubs zijn niet handig te bewaren, maar wat wel kan is de linken opzoeken van de plek waarop ze te vinden zijn op de Wayback Machine. Ik heb ze opgezocht, maar moet hulp zoeken om ze op te kunnen slaan en vooral openen. Ik denk dat ik ze gewoon ga opslaan, die Wayback Machine is niet voor een beginner zoals ik. Wordt vervolgd.