Vraag 1: De cover
De omslagfoto is mysterieus. Door het stierenvechtersjasje krijg ik direct het gevoel van Spanje en Spaanse tradities. Dat de persoon opgemaakt is, maar toch een man lijkt, maakte dat ik me afvroeg of dat bij stierenvechters hoorde, totdat ik ergens een glimp van de inhoud van het verhaal las. Die glimp, was die tekst op de voorkant van Pedro Almodóvar, die ik storend vind. Dit soort teksten probeer ik te negeren, maar soms lukt dat toch niet.
Ik ben een achterflapmijder dus ik kijk nooit naar de achterflap om te voorkomen dat ik iets van de inhoud te weten kom voorafgaand aan het lezen. Dan is het extra stom dat er al iets prijsgegeven wordt op de voorkant.
Ik heb dit keer wel even gekeken naar de binnenflapjes, zonder te lezen. Zulke flapjes vind ik altijd wel mooi.
De zwarte achtergrond met de paarse, weinig opvallende letters van de titel trekken mij wel aan. Ze verhogen voor mij het mysterie. Als het een beetje donker is, zie je die slechte gewoontes gewoon over het hoofd en volgend mij is dat precies de opzet: over het hoofd zien van slechte gewoontes. Ik ben het dan ook helemaal met Marijke eens:
Marijke Ik vind de titel ook slecht leesbaar maar dat stoort me helemaal niet
Als ik dit boek in de winkel zou tegenkomen zou het mij gelijk opvallen denk ik. Die bleke huid tegen die zwarte achtergrond en dan die bloedrode lippen bij het rode jasje… mooi.
De cover is voelt ook lekker zacht aan en dan het formaat… geweldig. Wederom kan ik het citaat van Marijke beamen.
Marijke Ik was gelijk verliefd op het formaat van dit boek.
Naast aaien van boeken die me bevallen ruik ik ook vaak aan nieuwe boeken. Dit exemplaar heeft niet echt een opvallende geur, enkel een vleugje: ’nieuw boek’
Ik snap wel dat Nancy nog even wacht met snuffelen 😜
Het boek maakt me nieuwsgierig en ook blij. Ik kijk uit naar het lezen en de discussie later.
