Juli was de maand waarin ik mijn allerlaatste werkdag had. Ik probeer nu eerst een paar weken echt zomervakantie te houden, daarna ga ik me weer richten op het solliciteren. Ik hoop de komende tijd een inhaalslag met mijn reading challenge te maken. Deze maand ben ik niet ontevreden over wat ik gelezen heb!
Dit boek las ik eerder al een paar keer en dit boek heeft mijn verhuizing dan ook overleefd. Deze maand trok ik het boek opnieuw uit mijn kast. Het verhaal waarin Lou Clark noodgedwongen verzorger wordt van Will Traynor, die door een ongeluk vrijwel geheel verlamd is geraakt, blijft me raken.
Eerder dit jaar las ik al Toen de wereld brak van deze auteur, nadat ik er via mijn leesclub achternaam dat er dus een vervolg bestond op De jongen in de gestreepte pyjama. Nu leende ik Wat het hart verwoest bij de bibliotheek. VPRO gids noemde dit boek een woedende aanklacht tegen hypocrisie en homofobie, mijn aandacht was gewekt. Eenmaal lezende wist ik niet zo goed wat ik van dit boek moest vinden, want alhoewel het wederom vlot doorleest, vond ik het af en toe ook wat vreemd. Uiteindelijk ben ik blij dat ik het uitgelezen heb, al is het alleen maar omdat vergeleken bij de als bastaardzoon geboren Cyril al mijn eigen problemen klein en onbeduidend lijken 😉 Even alle gekheid op een stokje: het is heel aardig om het leven van Cyril te volgen, maar de grote en dramatische plotwendingen voelden regelmatig onrealistisch aan. Ook komen alle lijntjes iets te mooi weer bij elkaar naar mijn gevoel. Toch kreeg ik meer gevoel voor het boek dan toen ik begon met lezen, waardoor ik uiteindelijk op *** sterren ben aangekomen.
Dit boek kreeg ik als vooruitleesexemplaar via de Club van echte lezers. Journalist David ontdekt dat zijn vader mogelijk een rol heeft gespeeld bij spionageactiviteiten tijdens de Koude Oorlog. Net als zijn moeder veertig jaar geleden komt hij voor de keuze te staan: gaat hij de waarheid publiceren of is de relatie met zijn dierbaren belangrijker? In het boek wordt het perspectief gewisseld tussen David en zijn moeder Ella, waardoor er door de tijd heen een mooi portret geschetst wordt van hoe de vrouw en zoon van een schaakgrootmeester leven en welke keuzes zij voor hun kiezen krijgen. Het is geen boek dat me op het puntje van mijn stoel hield, maar ik vond het wel een boeiende familieroman.
En daarmee komt mijn reading challenge deze maand op 27 boeken te staan. Ik loop dus wat achter op planning, maar ik heb vorig jaar (25 boeken gelezen) al ingehaald, dus ik ben helemaal niet ontevreden!
