Vraag 8
Ik ben het eens met @NettyB , ook voor mij vormen de historische gebeurtenissen meer het decor waarin het verhaal zich afspeelt, dan dat zij het hoofdonderwerp vormen. Hoe meer ik mij in het boek verdiepte, hoe meer ik de indruk kreeg dat ik een soort sprookje aan het lezen was, een verhaal waarin de drie hoofdpersonages gedwongen door de omstandigheden een reis moeten maken, een soort queeste, waarbij zij niet alleen ieder voor zich een duidelijke ontwikkeling doormaken, maar ook een gezamenlijke, een onverwachte, verrassende ontwikkeling die leidt naar een nieuwe fase in hun leven. " Hoe komt het toch, dacht ze, dat we de grote dingen nooit zien aankomen?" (Pag.191)
Het bijzondere van dit fijnzinnige verhaal zijn voor mij de duidelijk sprookjesachtige elementen, zoals bijvoorbeeld de bijzondere manier waarop John en Mary elkaar leren kennen, bij een aardbeving nota bene, hij vindt Mary's tanden/ kunstgebit (!). De gevaarlijke opdracht die John, tegen de zin van Mary, aanneemt. De enerverende reis van zowel John als Mary. Het verliezen van de woorden op de belangrijke papieren. Het ongeluk van John, de ontmoeting met de grote oermens Ivar, zijn sprookjesachtige symbooldieren, wat kippen en schapen, maar vooral "een blinde koe" en een paard. Het met elkaar leren communiceren en vooral het leren van de "oude taal". Heel speciaal is de rol van Mary in dit verhaal, tussen Ivar en John, in eerste instantie in de vorm van haar portret, en later bij het verrassende einde. En dan heb ik het nog niet over de theepot gehad, het achterlaten van de blinde koe en het naar de nieuwe toekomst meenemen van het paard..
