Gedachten over boeken, beleefde leesavonturen en alle associaties die daarbij opborrelen, zijn nooit ver weg. In een gesprek heb ik soms aan een half woord genoeg om af te dwalen en aangenaam rond te slenteren in mijn imaginaire lees- en verhalenwereld. Dit weekend was er alleen maar het dagelijkse ritueel van de mok thee bij het ontbijt voor nodig, om een scala aan herinneringen op te roepen en de revue te laten passeren. Een thee trigger voor een trip down memory lane!
Het buiten en overal lezen, ontdekte ik in mijn studententijd. Op de trappen van het Academie Gebouw in Groningen heb ik heel wat pauze uurtjes lezend doorgebracht. Om de kakofonie van de kantine in de tegenover gelegen UB te ontvluchten, boden die treden een heerlijk heenkomen om even teruggetrokken in een boek tot rust te komen. Liefst op het hoekje, met m’n rug tegen de muur, soms met de laatste editie van de UK - of twee - als zitkussen tegen de optrekkende kou. Als tegenreactie op de dwingende leeslijsten las ik hier veel thrillers van oa Grisham en Crichton. Maar ik las er ook The secret history en maakte ik er kennis met Kerouac, Lethem, Easton Ellis en Faulkner.
Eén van de mooiste plekken waar ik las was denk ik wel bij de Rotunda van het Palace of Fine Arts in San Francisco. Hoewel ik een liefhebber van beeldende kunst ben, was ik daar neergestreken om een andere reden. Als movie-adept heb ik heel wat steden en regio’s afgestruind om zelf in een decor te staan dat bekend is van het witte doek. De Rotunda is voor mij - nog steeds - verbonden aan The Rock, de inmiddels Hollywood klassieker met Sean Connery en - belangrijker - Nicholas Cage. Eerst rondkijken in verwonderingen en dan gewoon zijn: door te verpozen. Met een sandwich en een flesje Snapple als lunch ben ik daar gaan zitten in de voorjaarszon. Wat ik daar las weet ik ook nog: Into the wild van Jon Krakauer, het waanzinnige verhaal over Chris McCandles. Helemaal waanzinnig wanneer je zelf solo rondtrekt. Met andere intenties dan hij, maar toch. De timing van het leesmoment maakte dat het verhaal me diep raakte. Het staat nu in de top van mijn persoonlijke top-50 van mooiste boeken aller tijden. De link met die trip draagt daar zeker aan bij.
Ook al gaat er niets boven de oase van rust in mn eigen tuin, buiten en in de publieke ruimte lezen is en blijft heerlijk. Het zijn haast gestolen leesmomenten. Cadeautjes in de tijd. Lezen doe ik daarom nog steeds overal en nergens. Met een bibliotheek aan ebooks op je phone binnen handbereik is dat alleen maar makkelijker geworden. Wachttijd is makkelijk naar leestijd om te buigen. Al trek ik het liefst een papieren boek uit mn tas of rugzak om ter plekke even in een andere wereld te storten. Een mooi decor is daarbij de kers op de taart.
Wat is de mooiste of bijzondere plek waar jij een boek hebt gelezen?