Zoals de lezers die mij al langer volgen gewend zijn, deel ik een foto van alle boeken tot nu toe in het vak van onze salontafel. Wat een rij al, hè. Holywell Bay wordt supergoed ontvangen, de ene na de andere prachtige recensie wordt gedeeld met voor mij deze week als hoogtepunten die van Kat, Nathie en Hilde. Wanneer ik een recensie ontdek lees ik die graag voor aan Bert, want manlief is niet zo'n lezer. Ik begin dan rustig, maar al snel stop ik met voorlezen omdat er een brok in mijn keel komt. Bert loopt dan al automatisch naar de keukenrolhouder... Het is zo onwaarschijnlijk mooi als een verhaal waarin ik mijn ziel en zaligheid heb gestopt, emoties bij de lezer oproept. Hoe kleurrijk en vol liefde de recensie geschreven is, doet veel met mij. Sowieso zitten de tranen de afgelopen vier weken hoog, maar dit zijn tranen van vreugde en dankbaarheid.
Wat ik deze week besefte, is dat de lat voor een volgend boek wel gigantisch hoog ligt. Kom ik hier nog bovenuit? Toch ben ik nuchter genoeg om te schrijven wat ik wil schrijven en dan zie ik wel hoe dat boek ontvangen zal worden. Er zijn lezers van wie mijn debuut Pencarrow nog steeds hun favoriet is, terwijl ik persoonlijk vind dat de laatste boeken veel beter geschreven zijn, dus er is geen enkele reden om me druk te maken.
Holywell Bay staat al een week op de tweede plek in de Hebban Feelgood rank, dat is fantastisch! Daar sta ik dan als selfpubber tussen de namen van grote uitgeverijen. Ik hoop dat de uitgevers die ooit nee tegen mij hebben gezegd nu even achter hun oren krabben. Of zoals Yvonne me appte: dat ze stuiteren van spijt.
Afgelopen dagen heb ik voor het eerst in maanden verder geschreven aan boek vijftien. Met alleen de wijsvinger van mijn linkerhand. Mijn hemel wat gaat dat traag, hahaha. Tijdens de opleiding voor receptioniste die ik ooit gevolgd heb, moest ik ook mij typediploma halen. Daar was ik zo ontzettend slecht in dat alleen oefenen op school niet voldoende was. Mijn ouders hebben toen speciaal een elektrische typemachine voor mij aangeschaft, waarop ik iedere avond trouw en met veel tegenzin oefende. Met als resultaat dat ik het diploma behaalde. Oké, ik heb voor de cijfers toen gespiekt, die kan ik nog steeds niet blind typen...
Die lieve Ilona en Gerjo organiseren een online leesclub voor Holywell Bay op 17 september vanaf 20:00 uur via Teams. Ik zou het geweldig vinden als jullie ook meedoen. Je krijgt een paar vragen over het boek voorgelegd, maar voor de rest is het vooral gezellig kletsen over het boek. Vind je dat leuk? Stuur dan even een mailtje naar info@estherstui.nl dan geef ik je e-mailadres door aan Ilona.
Nog iets grappigs: oud-collega en lezeres vanaf het eerste uur Audrey ( ja, die van het Serieus? T-shirt uit Het Rubens meisje) bestelde voor de tweede keer Love Rock. Haar eerste exemplaar heeft ze op vakantie op Tenerife in het appartement laten liggen. Volgend jaar gaat ze daar weer naartoe, maar we achten de kans klein dat het boek er dan nog ligt. Volgens Audrey zorgt dat alleen maar voor nog meer fans, omdat gevonden boeken daar in een boekenkast worden gezet. Dit soort promotionele activiteiten waardeer ik, Oot!
Liefs,
Esther