Dit wordt het moeilijkste artikel dat ik tot nu toe geschreven heb… omdat het helaas (voorlopig) de laatste zal zijn.
- Door Mandy -
Januari 2017 verscheen het eerste artikel op de toen nog Hebban Feelgood Club van 10-spot, een kort artikel met de bekendmaking van alle namen. En wat was ik trots, want ik was er een van; een heuse feelgood ambassadeur! Een mooi avontuur begon met heel veel boekenliefde en enthousiasme. We lazen samen boeken, schreven samen artikelen en kwamen zelfs bij elkaar op evenementen of gewoon om te brainstormen.
Een grappig detail is dat ik gewoon van lezen hield en ik wilde daar graag met anderen over praten en over schrijven. Feelgood? Ja ik had er wel eens wat van gelezen, maar ik had net zo goed in de literatuurclub terecht kunnen komen, want ik had me gewoon zomaar opgegeven. Ik had niet kunnen weten dat Feelgood mijn absoluut favoriete genre zou worden en dat ik (8,5!) jaar later zoveel boeken zou hebben gelezen. En dat ik in het allerleukste team dat er bestond, zou komen.
Mijn favoriete artikelen waren absoluut de boekentip-estafette en uiteraard de Jólabókaflóð-artikelen met kerst. Wat een verrassing elke keer weer als iemand jou een tip gaf. Meestal een schot in de roos, want we kenden elkaar steeds beter en beter. En dan de eer om iemand anders weer een boek aan te mogen raden.
Ik kan wel zeggen dat de meiden (soms op de achtergrond) aanwezig zijn geweest bij grote mijlpalen in mijn leven. Het afstuderen van mijn bacheloropleiding en de geboorte van mijn zoontje. Er is letterlijk lief en leed gedeeld.
Waarom dan toch stoppen hoor ik je denken? Het leven, mijn leven, is de laatste tijd iets te druk geworden. Iets te veel verantwoordelijkheid en veel te weinig energie. Ik heb meerdere pijnlijke keuzes moeten maken, waarvan dit er helaas eentje is. Lezen is een luxe geworden en ik haal er nog steeds heel veel plezier uit. Maar erover schrijven of lezen onder druk, lukt me op dit moment niet meer.
Ik durf er eigenlijk nog steeds geen definitief vaarwel van te maken, want kinderen worden groot en fases gaan voorbij. Maar voor nu is het met een lach en een traan een tot ziens. Bedankt voor alle mooie jaren en blijf de liefde voor boeken en jullie mooie artikelen delen.
Liefs,
Mandy