4a. Bev had het in het begin niet makkelijk, en niet alleen omdat ze vrouw is, maar ook zoals haar bejaarde vriend en collega Mike zegt omdat ze uit een andere staat kwam. Overigens snapte ik deze grap niet (p.29):
'Hé Bev,' zegt Mike graag, 'Wat is de straf voor rijden onder invloed in Massachusetts?'
'Wat, Mike?'
'Herverkiezing in de Senaat.'
Zou iemand zo vriendelijk willen zijn deze grap aan mij uit te leggen?
Barrières overwinnen helpt wel als je ook vrienden hebt, en die heeft Bev gelukkig wel binnen de Wardens, zoals Rob Cross, waarmee ze ook mee mag op de gezinsvakanties van Robs gezin. Bev haar leiderschap en ontwikkeling door het verhaal heen ervaarde ik als een erg betrokken vrouw, die ook wat emoties laat zien, waardoor de mensen meer begrip voor haar toonde. Ook is zij zó toegewijd aan haar werk (ze zeggen niet voor niks zelfs 'getrouwd met haar werk') waarvoor ze ook veel respect krijgt. Ze neemt altijd duidelijk de leiding in een zoekactie en staat de pers te woord, daarin heeft ze zich goed ontwikkeld. Later in het verhaal blikt ze meer terug en gaat ze ook met pensioen en beseft ze dat het zo goed geweest is, je merkt dat ze dan meer rust heeft een aandacht voor haar familie in plaats van haar werk.
4b. Ik denk dat Gaige Lena heeft toegevoegd aan het verhaal zodat er ook een perspectief vanuit een moeder bij zit, want Bev en Valerie zijn dat allebei niet, die kijken meer vanuit het dochter perspectief. Ook zit Lena in een andere levensfase en een totaal andere setting (bejaardentehuis) waarbij ook de invloed van Corona mooi naar voren komt. Dus ik denk dat het vooral is voor meer variatie in het boek, een verfrissende blik, die het boek ook beter leesbaar maakt.
4c. Bev, omdat ik zelf ook met meest op haar lijk qua levenshouding (toegewijd aan het werk, doorzetten tot iets lukt etc.), ik heb ook geen kinderen en ik werk zelf ook in een mannenwereld (tuinbouw), dus ik herken de barrières tot op zekere hoogte wel.
