In april 2020 startte Joke met onze rubriek ‘Tien om naar uit te zien’. Sindsdien proberen wij maandelijks tien nieuwe Vlaamse publicaties uit te lichten en daaruit kiezen we dan beiden het boek dat we het liefst willen lezen. We hebben daaruit enkele keren een ‘Leesplannen en zo’-artikel gepuurd waarin we bekeken wat we effectief van onze keuzes hadden gelezen. De laatste keer deden we het in 2022 voor het jaar 2021. Daarna kwam het er even nooit van (tempus fugit en zo). We besloten het nu opnieuw te doen voor 2024. We doen het nu pas zodat er ruim voldoende tijd was om ook de laat in het jaar verschenen boeken een eerlijke kans te geven.
We gebruiken opnieuw de gekleurde bollen als knipoog naar de door menig lezer zo gehate stickers op boeken. Ter herinnering: een groene bol op een boek betekent: gelezen. Een oranje bol wil zeggen: niet gelezen maar nog steeds op de wensenlijst. En een rode bol betekent dat het boek niet alleen niet gelezen werd, maar ook de wensenlijst niet overleefd heeft. Onze keuze van de maand wordt altijd getoond, maar daarnaast tonen we ook die boeken die we een eervolle vermelding gaven en effectief ook lazen (groene bol) of die nog altijd op de wensenlijst staan (oranje bol). De maanden in de titels zijn links naar het betreffende artikel op hebban.nl. Daar kan je nalezen wat we kozen, tenminste zolang de links nog werken.
Marvin: We bundelden twee maanden samen omdat we er niet in slaagden tien boeken te vinden voor januari alleen. Soms gebeurt dat, niks aan te doen. Mijn keuze voor deze twee maanden viel op Breydel van Lisa Demets. De enige non-fictie die ik lees, is de categorie geschiedenis. Ik heb voornamelijk een grote interesse voor de geschiedenis van Vlaanderen tot pakweg het einde van het Ancien Regime. Dat Breydel op mijn wensenlijst kwam, was voor mensen die me kennen dan ook totaal geen verrassing. Ik las het boek in maart 2024. Ik vond het geen onverdeeld succes. Ik ben van mening dat de belofte van het boek niet werd ingelost, en dat ik helemaal niet veel te weten ben gekomen over de ‘weg naar de macht van de beroemdste Brugse beenhouwersfamilie in de veertiende en vijftiende eeuw’, zoals de achterflap beloofde. Jammer. Ik vermeldde in het artikel ook nog Kelderkinderen van Kristien Dieltiens en De bloedpremière van Chris De Bruyn die me interesseerden. De bloedpremière las ik ondertussen en dat was een tof en origineel boek. Een misdaadwestern die zich afspeelt in 1873 in Texas en een keer niet gaat over schietgrage cowboys, het is een keer wat anders.
Joke: Ik koos voor het genoemde Kelderkinderen maar las het uiteindelijk nog niet. En dat geldt helaas voor alle andere boeken die ik vernoemde. Nochtans lijstte ik er die keer wel wat op. Van al dat interessants blijf ik nog steeds interesse hebben in Kelderkinderen maar ondertussen nog meer in Ik ga naar de schapen van Marieke De Maré. Dat boek blijf ik overal tegenkomen en won dit jaar de Confituurprijs.
Joke: Ik ga op hetzelfde elan verder van de vorige maanden. Ook nu weer las ik geen van de boeken die ik vernoemde. 2024 was geen goed leesjaar voor mij dus ik vrees dat ik mezelf hier vaak zal herhalen. Toch blijk ik een neus voor goede boeken te hebben want mijn keuze van toen – De kroon met twee pieken van Guido van Heulendonk – stond op heel wat lijstjes: de shortlist Boekenbon Literatuurprijs 2024, de longlist van De Boon 2025 en de shortlist van de Libris Literatuurprijs 2025. Voldoende om een plaatsje op W.I.L. te behouden.
Marvin: In maart koos ik voor De ontluikende sekslust van Emma Mus (15) van Marnix Peeters. Ik hou ervan hoe Peeters het nog aandurft om ronduit zijn gedacht te zeggen. Hoe het met die sekslust van Emma Mus gesteld is, weet ik evenwel niet want dit boek heb ik tot nu toe nog niet gelezen. Dat komt heus nog wel. Roofdier van Toni Coppers en De prijs van de twijfel van Jo Claes, die ik ook vernoemde, las ik ondertussen al wel dus ik kan in ieder geval toch twee groene bolletjesstickers plakken. Jammer van de groene kaft bij het boek van Coppers, want zo komt het bolletje niet echt tot zijn recht.
Joke: De drie boeken die Marvin hierboven noemt en die ikzelf destijds ook in het artikel vernoemde komen misschien ooit nog aan de beurt. Claes zeker maar met grote vertraging omdat ik nog niet zo ver in de reeks zit. Als Peeters zijn weg vindt naar onze boekenkast - en ik vermoed van wel – ga ik ook dat boek zeker lezen.
Marvin: Uiteraard was het nieuwe boek van Dominique Biebau een van de blikvangers voor ons beiden. Maar omdat Joke het al koos, besloot ik toch voor een andere keuze te gaan en dat was Blauwe achten van Kim Pauwels. Maar zoals ik al voorvoelde, is het uiteindelijk toch De Christiemoorden van Biebau geworden dat ik las, en niet Blauwe achten. Dat boek is ondertussen al lang van mijn wensenlijst verdwenen.
Joke: Er zijn nog zekerheden in het leven. Eén daarvan is dat het nieuwste boek van Biebau sowieso gelezen wordt en dit vrij snel na verschijnen. Kan ook niet anders vermits het boek onder andere aan Marvin werd opgedragen, als goedmaker voor het ontbreken van het woord ‘meanderen’. Met dank aan de opmerkzaamheid van mijn halve trouwboek (het is een zegen en een vloek ;-P). Blauwe achten overleefde het wensenlijstje niet. Ik vermeldde ook nog Een ander leven van Bart Moeyaert. Dat boek blijft op mijn W.I.L. want het is Bart Moeyaert! Maar vermits het geen fictie is, is de kans dat ik het ooit lees wel vrij klein. Iets met veeeeeeeeel boeken en veeeeeeeeel minder tijd.
Joke: Ik gaf aan in het artikel toen dat ik het moeilijk kiezen vond tussen de literatuurboeken. Niet omwille van de grote keuze maar eerder het gebrek daaraan. Ik werd niet warm of koud van de selectie en het zal jullie dan ook niet verbazen dat geen enkel literatuurboek van die maand door mij werd gelezen. Zelfs niet mijn keuze, Een week van Jeroen Theunissen. Onverwacht las ik wel beide thrillers die ik al even onverwacht vernoemde toen. Dat eerste met dank aan onze eigenste Vlaamse Thrillerprijs.
Marvin: Ik koos destijds voor Stoute kleine piranha van Bjorn Van den Eynde, en de titel van dat boek had daar veel mee te maken. Eind 2024 had ik het boek nog steeds niet gelezen, maar het is het tweede deel van een serie waarvan ik het eerste deel met plezier gelezen heb, dus ik wist dat het er zeker snel van zou komen. Begin januari kwam Joke op het idee om onze volgers een top vijf van beste Vlaamse thrillers uit 2024 te laten nomineren die wij dan zouden gaan lezen. Stoute kleine piranha werd in die top vijf gestemd en dus werd het boek in januari 2025 gelezen. Ik noemde ook Zwijgen is bitter van Sofie Delporte en dat stond ook in de top vijf. Dat boek las ik in februari 2025.
Marvin: En zo was het jaar alweer bijna halfweg met in juni in mijn geval een keuze voor Vanuit de hoogte van Marc Swerts. Helaas niet gelezen en uiteindelijk is het ook niet op mijn wensenlijst blijven staan. Wat ik zeker ook wilde lezen was Týr van Dirk Speelman. Ook nog niet gelezen, maar het staat nog altijd op mijn wensenlijst. Het was ook de maand waarin Jo Claes met Sub Rosa aan kwam zetten, een verhaal met Thomas Berg dat zich voor de eigenlijke serie afspeelt. Ik heb het boek heel onlangs pas gekocht en gelezen, maar het levert toch maar mooi op de valreep een groene bol op.
Joke: Ik noemde net als Marvin Swerts en Claes. Niet gelezen, net als mijn keuze van die maand: Anders van Patrick Conrad. Toen was ik al niet enthousiast en er zijn zoveel boeken die voordringen waardoor enkel Claes het verlanglijstje overleeft.
Joke: Ik koos destijds voor Suzannes oorlog van Inge Sierens. Zowel auteur als boek kon ik me niet eens herinneren. Van de overige genoemde boeken las ik niets en dat blijft voor het gros van deze titels zo. Wel hebben Wolf van Lara Taveirne en Wouter Dehairs’ boeken ondertussen meer interesse gewekt. De eerste omdat er heel veel positiefs over verschijnt, de tweede door Marvins enthousiasme.
Marvin: Anders dan andere jaren slaagden we er niet in tien interessante boeken te verzamelen voor juli en augustus samen (ook in 2025 lukte dat niet). En dus hopten we meteen naar september, waar Zerk van Tom Thys meteen mijn aandacht trok. Ik heb het boek in januari 2025 gelezen. Het stond hoog op mijn wensenlijst, maar na lezing was ik toch van mening dat de korte verhalen van Thys beter zijn dan dit volwaardige boek. Zerk is de naam van een kind en ik vond het personage erg ongeloofwaardig. Ook de eindfase met het typische conflict tussen goed en kwaad werd hier erg snel en climaxloos afgehandeld. Uit de lijst van die maand las ik ook Buitenspel van Jonas Boets. Ik was nooit erg onder de indruk van Pieter Aspe. Ik vond hem geen goed schrijver. Jonas Boets is een veel betere schrijver en scenarioplotter en doet de serie eer aan. Buitenspel vond ik iets minder dan de voorgaande twee, maar toch nog graag gelezen. Heel goed vond ik Harde regen van Wouter Dehairs. Ik was niet van plan deze serie te lezen omdat ze zich in Brussel afspeelt, en Brussel en ik matchen niet. Maar ik kreeg het ongewild in handen, las het, en was meteen helemaal mee. Ondertussen las ik nog twee andere delen van de serie.
Marvin: Joke en ik kozen beiden voor hetzelfde boek van de maand, en dat was De tol van de muze van Jo Claes. Het is een roman en geen spannend boek in de Thomas Berg-serie, dus wellicht anders. Ik heb het nog niet in bezit en dus nog niet gelezen, maar ook dit boek staat nog altijd hoog op de wensenlijst. Andermaal een oranje bol, met andere woorden.
Joke: Hier kan ik kort over zijn: Wat hij hierboven zegt… (Marvin, niet die andere waar sommigen misschien aan denken)
Joke: Het aanbod stelde niet veel voor waardoor ik koos voor het ultradunne boekje Een dag als een andere van Diane Broeckhoven. Het werd nog niet gelezen maar het staat op de e-reader dus waarschijnlijk komt het er spoedig van.
Marvin: Door het magere aanbod van de laatste twee maanden van het jaar, werden ook november en december samengevoegd en telde onze rubriek slechts acht afleveringen in 2024. Het was nooit eerder zo weinig, maar we hebben er zelf natuurlijk geen schuld aan. De Vlaamse uitgeverijen geven heus wel een en ander uit, maar we willen ons niet bezighouden met de vele kookboeken, lifestyleboeken, politieke boeken en ‘ik ben een BV die pas moeder is geworden en ik schrijf een boek over mezelf want mijn moederschap is veel zwaarder dan dat van de andere moeders’-boeken waar ons landsdeel mee overspoeld wordt. We houden het netjes bij wat ons interesseert, en dat is fictie voor volwassenen en occasioneel een non-fictieboek of een poëziebundel die onze aandacht trok. In november-december vond ik Dodelijk spoor van Barbara De Smedt het meest interessante boek. Het is een tweede deel van een serie waarvan ik het eerste deel nog moest lezen op dat ogenblik, maar ik heb de andere boeken van deze auteur graag gelezen. Achteraf bleek dat dit boek in dagelijkse Storytel-afleveringen zou gaan verschijnen en dat het eigenlijke papieren boek pas in maart 2025 onder de titel Ze kwam terug zou uitkomen. Ik luister geen boeken, en een beter excuus om het boek nog niet te hebben gelezen dan dat het nog niet verschenen is, is er natuurlijk niet. Een oranje bol dus, maar als je heel goed kijkt, zie je hem toch al een beetje groen kleuren ;-) Het boek dat Joke koos vermeldde ik ook, en ik heb het ook al gelezen!
Met acht afleveringen van onze rubriek in 2024 en evenveel boeken van de maand per persoon, zou het ideaal zijn als we beiden alle acht die boeken ook zouden hebben gelezen. Zestien groene bollen, eventueel aangevuld met enkele oranje bollen van boeken die nog op de planning staan. Maar hoe dan ook zo weinig mogelijk rode bollen, want dat wilde zeggen dat onze keuze na enige tijd zijn charme verloor.
Marvin: Ik heb twee rode bollen gescoord, wat betekent dat 75% van de keuzen gelezen zijn of nog gepland (drie stuks nog gepland, drie gelezen). Dat is oké, maar gelet op de negen extra groene bollen die niet keuze van de maand waren maar wel werden gelezen, ben ik meer dan tevreden.
Joke: Ik buisde wat lezen betreft over de gehele lijn in 2024. Het ging niet goed met de uitdagingen en ook hier wordt het duidelijk dat er betere jaren waren en gelukkig ook vast nog gaan komen. Ik las uiteindelijk drie genoemde boeken waarvan slechts één keuze van de maand. Dat kan beter, door bijvoorbeeld bewuster de boeken die ik kies op te zoeken. Anderzijds blijft het een hobby en blijf ik gewoon lezen waar ik op dat moment het meeste zin in heb. Keuze genoeg in ons boekenparadijsje.
Boeken op een wensenlijst die we uiteindelijk nooit lezen, we kennen het allemaal. Hier op Hebban krioelt het bovendien van de tsundoku-lezers die ook heel wat van die boeken kopen om ze vervolgens niet te lezen. De vraag is dan waar en hoe je die boeken bewaart. Liggen, staan of hangen ze apart op een tafel, plank of boekenkast? Of staan ze gewoon tussen alle andere boeken en houden jullie op een andere manier bij wat nog niet gelezen is? Vertel het ons!