Mijn moeder was gefascineerd door het bovennatuurlijke. Ze geloofde in geesten, in leven na de dood, wonderbaarlijke genezingen. Ze vertrouwde op haar voorgevoel, had voorspellende dromen en kon wratten weg bidden. Ze was volgens eigen zeggen een heks. Ze hield van horrorfilms, vooral van die hele enge als Faces of death en Poltergeist. Ze was groot, sterk en onverschrokken. Ze is er al zeventien jaar niet meer en ik denk nog steeds op de gekste momenten aan haar. Uit het oog, maar vooral altijd in het hart.
Zo was er onlangs de aankondiging van een nieuw album van Florence + the Machine. Ze verkent duistere thema’s als hekserij, mystiek, magie en folkhorror. En ja, met zulke albumthema's komt mijn moeder om de hoek kijken. Ik geef toe dat dit weinig met lezen te maken heeft. Het is iets wat me bezig hield. Ondanks dat kan ik een bruggetje maken. In een teaser op Instagram deelde Florence een soort moodboard met een foto van Lolly Willowes van Sylvia Townsend Warner, een boek uit de reeks wereldklassiekers van Uitgeverij Orlando. Deze serie brengt vergeten meesterwerken van vrouwelijke auteurs uit. Het zijn stuk voor stuk bijzondere titels en ik wil de hele reeks lezen. Afgelopen maand bespraken we onder de bezielende leiding van Debbie op Storygraph een ander boek uit deze serie, Een dove oude dame van Leonora Carrington. Daarnaast las ik nog vijf boeken afgelopen maand. Hieronder lees je wat ik ervan vond.
De veertienjarige Mona heeft magie die ze alleen op baksels kan loslaten. Veel heb je er niet aan. De dansende peperkoekmannetjes in de bakkerij van haar tante trekken veel bekijks, meer niet. Op een ochtend vind ze een dood meisje in de bakkerij. Het lijkt erop dat er een sluipmoordenaar actief is, die het voorzien heeft op magiërs. Het verhaal begint kabbelend met een aantal herhalingen. In de tweede helft komt het boek op stoom met meer actie en meer spanning. Het is een vrij duister verhaal voor een iets jongere doelgroep dat door de humor nergens te donker wordt. Toch is het niet zo cosy als de titel suggereert. Ik vond deze lastig te beoordelen. Het heeft zijn charme; het is fantasierijk, maar ook een beetje traag en saai in het begin.
3 sterren
Playlist:
- The queen and the soldier - Suzanne Vega
- Sour Times - Portishead
In Emily Wildes compendium der verloren verhalen reizen Emily en Wendell af naar het feeënrijk Silva Lupi. Nu zijn stiefmoeder is verdreven van de troon, kan Wendell deze plek innemen. Dit is niet zonder gevaar. De voormalige koningin heeft een vloek uitgesproken en een groot deel van de natuur sterft af. Politieke tegenstanders beramen de dood van de kersverse royals. Emily gaat niet bij de pakken neerzitten en gaat in de oude verhalen op zoek naar een oplossing. Deze afsluiter van de trilogie bevat meer actie en spanning dan de voorgaande delen. Het tempo ligt hierdoor iets hoger. Het bevat een mooie mix van nieuwe personages en vertrouwde karakters. De beschrijvingen van de omgeving en de wezens in Silva Lupi zijn heerlijk levendig. Voor een beelddenker zoals ik, trekt het verhaal als een film aan me voorbij. Het is jammer dat het verhaal van Emily nu echt is afgesloten en ik afscheid moet nemen van de personages. Het meest opvallende van deze reeks is de heerlijke dagboekvorm waarin het boek geschreven is, inclusief verwijzingen en voetnoten. Ik heb genoten van de humor en vooral de schrijfstijl.
4 sterren
Playlist:
- The west coast of Claire - Dervish & David Grey
- The Pilgrim's Song - The Gloaming
Het is bijna onmogelijk om iets zinnigs te zeggen over dit boek, maar ik doe toch een dappere poging. De negentigplusser Marian Leatherby wordt door haar zoon en schoondochter in een bejaardenhuis gestopt. Zij leest een boek over een avontuurlijke moeder overste, lost het mysterie van de heilige graal op en weet na de zondvloed te overleven in een nieuwe ijstijd. Snap jij het nog? Ik ook niet. De helft van de tijd kon ik van dit boek geen chocola maken. Het is een surrealistische roman, die leest als een psychedelische koortsdroom. Het heeft fascinerende gedachtesprongen en thema’s als vrouwenemancipatie, het einde van het patriarchaat, gelijkheid tussen mens en dier en het ontmenselijken van oudere mensen. Het is een goed geschreven vloeiend en associatief verhaal. Als je het opgeeft om alles te snappen, kun je de schoonheid in het knettergekke ontdekken.
3,5 - 4 sterren
Playlist:
- Old and wise - Alan Parson's Project
- Talkin' Bout a Revolution - Tracy Chapman
Elk jaar brengen Harriet en Wyn met hun vrienden een week door op hun vaste vakantieadres. Dit jaar voor het laatst, want het huis staat te koop. Bovendien zijn de twee al zes maanden uit elkaar. Om de vreugde voor hun vrienden niet te vergallen, besluiten ze een week lang te doen alsof alles koek en ei is. Emily Henry is momenteel mijn favoriete feelgood schrijver. Ze weet zich te onderscheiden door haar unieke mix van humor, emotionele gelaagdheid en vlotte schrijfstijl. De titel Happy place suggereert een licht en vrolijk boek. Er zitten grappige passages in. De overall sfeer is echter melancholisch. Door het hele boek proef je een bitterzoet verlangen naar vroeger en het pijnlijke besef dat niets meer hetzelfde is. Het boek wisselt tussen twee tijdslijnen, verleden (happy place) en heden. De karakters zijn complex en levensecht. Harriet is introvert, kan zich moeilijk uiten, leeft in haar hoofd en eigen gedachten, is een pleaser en een tobber. Haar eenzaamheid greep me aan. Ze is een kopie van mezelf op haar leeftijd. Ik leefde enorm mee, ik heb gehuild en gelachen. Als je van mening bent dat elk misverstand gemakkelijk uit de weg geholpen kan worden door er over te praten, dan is dit geen boek voor jou. Voor mij was dit een topper.
5 sterren
Playlist:
- Maine - Noah Kahan
- The Loniest - Maneskin
In een uiterste poging om het huwelijk tussen de liefde van haar leven en haar stiefzus tegen te houden, sluit Evangeline Fox een deal met de hartenprins Jacks. Hij stopt de trouwerij met als eis drie kussen die ze zal geven op een tijd en plaats naar zijn keuze. Sindsdien is Evangeline een speelbal van Jacks en zij komt in een vreemde en gevaarlijke situaties terecht. Dit boek paste volledig in mijn straatje. Het speelt zich af in dezelfde wereld als de Caraval reeks. Die heb ik niet gelezen en het is ook niet nodig om de gebeurtenissen in dit boek te begrijpen. Ik werd compleet meegesleurd naar een fascinerende magische wereld. Het verhaal is sprookjesachtig, dromerig, bevat actie, soms is het mierzoet, soms vals en spannend. Precies zoals een sprookje hoort te zijn. De plotwijzigingen aan het einde zag ik niet aankomen en maken nieuwsgierig naar het vervolg.
4 sterren
Playlist:
- My Red Little Fox - Sufjan Stevens
- Power over me - Dermot Kennedy
Rosie is naar New York verhuisd om een opleiding Creatief schrijven te volgen. Aiden zit in dezelfde klas. Omdat ze steeds commentaar op elkaar hebben en zo de klas verstoren, krijgen ze de opdracht om samen een boek te schrijven. This was not my cup of tea. De auteur heeft veel afgekeken van Beach Read en The hating game en heeft er vervolgens een eigen, spicy, sausje overheen gegoten. In beide gevallen was het origineel beter. Er zijn passages van het gezamenlijk geschreven boek opgenomen in het verhaal. Af en toe communiceerden de hoofdpersonages via deze schrijfsels met elkaar. Soms had dit toegevoegde waarde en was het goed gedaan. Helaas voegde het meestal niets toe en las ik gewoon hetzelfde verhaal twee keer. De break up was voorspelbaar, inclusief de reden waarom. Ik hoopte dat de auteur met iets anders zou komen, want het is een echt lage streek die wordt uitgehaald. De woordenwisseling daarna maakte nog meer kapot. De gemakkelijke en snelle wijze waarop het conflict werd opgelost, vond ik niet realistisch. Normaliter duim je voor een happy ever after tussen de twee protagonisten. Nu gunde ik Rosie een happy end als happy single.
2 sterren
Playlist:
- Better off alone - Alice DJ
- Motion Sickness - Phoebe Bridgers ( "I hate you for what you did and I miss you like a little kid")
Mijn leesmaand was wisselend wat betreft kwaliteit en leesplezier. De playlist vind je zoals altijd op Spotify.
Om nog even terug te komen op het nieuwe album van Florence + the Machine. Het nieuwe album wordt op 31 oktober uitgebracht. Het is dan Halloween of Samhain, zoals de Ieren het noemen. De Kelten vierden het einde van het oude jaar en de start van het nieuwe. Zij geloofden dat op die dag de sluier tussen de fysieke en geestelijke wereld dan op haar dunst was, zodat een overgang tussen beide dan mogelijk was. Wie weet luistert mijn moeder mee als ik die dag de plaat opzet. Waarschijnlijk zou ik haar meer plezier doen met een gruwelijke slasherfilm. Zelf kies ik liever voor een boek. Een horrorboek past goed bij het donkere jaargetijde. Lolly Willowes misschien?
Q: Lees je wel eens een horrorboek? Wat is een aanrader voor iemand die behoorlijk bang is aangelegd? Of kan ik het dan beter achterwege laten? Laat het me weten. Tot volgende maand!