Creativiteit is iets wonderlijks. Als een vonk die uit het niets ontspringt en dagen in je hoofd blijft branden. Andere keren lijkt ze spoorloos verdwenen. Ik merk het vooral nu, in de aanloop naar de lancering van mijn debuut. Mijn hoofd zit zo vol met plannen, afspraken, verwachtingen en zenuwen dat er amper ruimte overblijft voor stilte. En zonder stilte geen creativiteit.
Ik heb ontdekt dat verveling voor mij werkt. Tijdens een wandeling zonder doel, of gewoon terwijl ik voor me uit staar. Dat zijn vaak de momenten waarop ideeën zich aandienen. Kleine gedachten die, als ik ze de kans geef, kunnen uitgroeien tot verhalen.
Creativiteit is een proces dat je niet kan forceren. Hoe hard ik ook wil, ik kan mezelf niet verplichten om “nu” iets moois of nieuws te bedenken. Er is gewoon te veel lawaai.
Daarom probeer ik mezelf eraan te herinneren: het is oké om even stil te vallen, het is oké dat er geen nieuwe ideeën ontstaan. Creativiteit zal wel terugkomen, zodra ze voelt dat ze welkom is.
Waarschijnlijk is dat de les die ik zal moeten leren: dat het soms genoeg is om gewoon te wachten. Met een leeg blad, een rustige ademhaling, en het vertrouwen dat het weer zal stromen.